به گزارش اطلاعات آنلاین، تیم ملی فوتبال ایران در بازی نخست خود در جام جهانی ۲۰۲۶ به تساوی دو بر دو مقابل ضعیف‌ترین تیم گروه بسنده کرد. نیوزیلند که در رتبه ۸۵ رنکینگ فیفا قرار دارد، همان حریفی بود که به عقیده بسیاری از کارشناسان، تیم امیر قلعه نویی باید از آن بهره می‌برد و با کسب سه امتیاز، شانس خود را برای صعود از گروه افزایش می‌داد چرا که این مهم حداقل روی کاغذ مقابل بلژیک و مصر سخت‌تر است.

واقعیت آن است که چند ماه پیش امیر قلعه نویی وعده صعود از گروه را مطرح کرد و حتی اگر چنین نبود باز هم انتظاری جز این وجود ندارد. دلیلش هم به تغییر فرمت جام جهانی، ۴۸ تیمی شدن این جام و بخت زیاد تیم ملی به صعود از گروه، ولو به عنوان تیم سوم، مربوط می شود. در چنین شرایطی رویارویی با تیمی چون نیوزیلند جزو معدود بازی‌های تاریخ فوتبال ایران در ادوار جام جهانی به شمار می‌رفت که تیم ملی باید از همان ابتدا هجومی وارد زمین می‌شد.

گرچه حضور همزمان مهدی طارمی و شهریار مغانلو با همین تاکتیک صورت گرفت اما تیم ملی دو بار از حریف عقب افتاد و وقتی موفق شد هر دو بار به بازی برگردد، باید برای رسیدن به گل پیروزی، با عناصر هجومی بیشتری به بازی ادامه می‌داد. در ۲۰ دقیقه پایانی بازی، انتظار می‌رفت مهاجم تازه نفس و گلزن وارد زمین شود تا پویایی خط حمله بعد از خستگی طارمی و مغانلو، افت نکند.

در این میان، ورود علی علیپور به زمین منطقی بود ولی در عین ناباوری سایر تعویض‌ها در پست‌های میانی زمین صورت گرفت تا این سوال بی‌پاسخ مطرح شود که دنیس درگاهی کجاست و چرا زمانی که او به عنوان مهاجم ممکن است گره بازی را برای‌مان باز کند، اما مورد اعتماد سرمربی قرار نگرفت. به خصوص که دنیس درگاهی فعلی یا همان دنیس اکرت سابق، به نوعی جایگزین سردار آزمون شد و اینطور به نظر می‌رسید که قرار است نقش بیشتر و مهم‌تری در بازی‌های ایران برعهده داشته باشد. اما مورد عجیب این است که همچنان هیچ خبری از این مهاجم دورگه در تیم ملی نیست. حتی او در بازی‌های تدارکاتی قبل از جام جهانی، به غیر از یک نیمه بازی مقابل تیم جوانان تیخوانا، به میدان نرفته است.

این درحالی است که سه روز قبل از بازی تیم ملی برابر نیوزیلند، پیمان اسدیان گزارشگر برنامه فوتبال برتر که در کنار تیم ملی حضور داشت، در گزارش خود به فرم ضعیف دنیس درگاهی در تمرینات و بازی تدارکاتی با تیم زیر ۲۱ سال تیخوانا اشاره کرد. فوتبال ایران پیش از این تجربیات مختلفی از حضور بازیکنان دوملیتی داشته که از نمونه‌های موفق می توان به اشکان دژاگه و فریدون زندی اشاره کرد و موارد ناموفق هم بازیکنانی چون دنیل داوری و امیر شاپورزاده هستند.

در هر حال وقتی دنیس درگاهی به تیم ملی ایران پیوست، اینطور به نظر می‌رسید که ممکن است او اسلحه پنهان امیر قلعه نویی در جام جهانی باشد. از همان دست بازیکنانی که از روی نیمکت می‌آیند و اصطلاحا کار را در می‌آورند اما فعلا که این مهاجم برای خودمان بیشتر از رقبا ناشناخته است و صرفا به واسطه یک قوم و خویش سلبریتی شناخته می‌شود.